गुलजार….Migrant…Covid 19

स्थलांतरीत मजूरांवर ‘गुलजार’ यांनी लिहिलेली ही कविता मी स्वरबद्ध केली आहे. जरूर ऐका. अजब अंदाज से अब के खिजा आयी है वतन मे गिरे है पेडों की शाखो से सूखे हुए पत्ते हवा ने खूब बिखराया, उडाया अब के चमन मे गुलजार….Migrant…Covid 19

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

pramodbejkar@gmail.com

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

Reकामा

इमेज
‘  मी   ब्लॅाग   लिहिणारे ’  मी   जरा   उत्साहात   नन्याला   म्हणालो . खरंतर   नन्या   हा   काही   उत्साहाने   ज्याला सांगावं   असा   प्राणी   नाही . कुठल्याही   फुग्याला   टाचणी   लावून   त्यातली   हवा   जाताना   पहाण्यात   त्याला आसुरी   की   काय   म्हणतात   तसा   आनंद   होतो . पण   काही   लोकांना   टाचणी   लावून   घ्यायला   आवडत असावं .. माझ्यासारखं . ‘ कशाला   हा   उद्योग , आणि   महत्वाचं   म्हणजे   कोण   वाचणार   तुझं   खरडलेलं ’  नन्याने   हातात   टाचणी घेतलीच .  त्याची   चांगली   खरडपट्टी   काढावी   असं   मला   वाटायला   लागलं   होतं . पण   आपलं   काहीही ऐकून घेणारा  आणि   भावी   ब्लॅागचा  ‘ कदाचित   एकमेव ’ वाचक   मला   गमवायचा   नव्हता . ‘ अर...
अधिक वाचा

आपण

कधी वरती,कधी खाली, तरी तिथल्या तिथे आपण  जणू की ट्रेन स्टेशनचे सरकणारे जिने आपण  कशाला उंच माणुस बघत बसतो,झाक तू डोळे  तुला कळणार नाही मग,किती आहो खुजे आपण  कशाला खुमखुमी येते कुणाला युद्ध करण्याची  अमुक मेले,तमुक जखमी असे मग आकडे आपण  तुझ्या शब्दात सा-या जाळ कोठुन आणशी इतका  खरेतर फार पूर्वी विझुन गेलेले दिवे आपण  सरळ आहोत,साधे सरळ आहे वागणे सगळे  जिथे जातो तिथे होतो कसे पण आडवे आपण   तसाही ताल नाही चुकत थोडाही तुझा माझा  समेवरती तरी का येत नाही छानसे आपण   कुठे गुंतून नाही जायचे हे ठरवले होते  तरी गुंते किती करतोच आहो सारखे आपण  शहाण्यांच्या मताला ‘जाऊ दे खड्ड्यात’ म्हणतो…पण  खुळ्यांनाही कशाने वाटतो भलते खुळे आपण  रवी घेऊन घुसळे काळ,सारे दिवस अन रात्री  जणू चोथाच जगणे अन क्षणिकसे बुडबुडे आपण  नको निष्कर्ष काढू सारखा प्रत्येक गोष्टीचा  इसापाच्या कथेचे सिंह,कोल्हे,ना ससे आपण  डॅा.प्रमोद बेजकर
अधिक वाचा

खूप काही राहिलेले,खूप काही भोगलेही

खूप काही राहिलेले,खूप काही भोगलेही  खूप अजुनी दंश ओले चंदनाच्या शुभ्र देही  खूप काही बोलताना खूप उरले मौन ओठी  गंधलेल्या त्या क्षणांची पाकळी उरली न देठी  खूप काही तू दिलेले घेतले नाही तरी मी   खूप जागी उसवलेली एक झोळी भरजरी मी  खूप वेळा तोल जावा,सावरावे पण कशाला   मोकळे झाल्याविणा का स्पर्श होतो चांदण्याला  खूप काही रुजत जावो,मी जरी खडकाळलेलो  मी दुभंगावे असे की मी जणू मातीस स्फुरलो   खूप काही खुपत राही,त्या कदाचित स्वप्नकाचा  पाय अडवी सारखा तो उंबरा असतो मनाचा  खूप आहे मी मनस्वी,खूप देहस्वी जशी तू   भान विसरुन शरण जातो,रोज घे माझा बळी तू   खूप आहे खूप नाही,कर वजाबाकी हवी तर  पान कोरे शेवटाला,तू हवे ते मांड उत्तर  प्रमोद बेजकर
अधिक वाचा