रिकामtechडा

 एक हळवा कोपरा आहे तुझ्यासाठी  सांज होता प्रार्थना आहे तुझ्यासाठी  एक दुलई आपली उबदार स्वप्नांची  अस्तराचा चंद्रमा आहे तुझ्यासाठी जो कुणाला सापडू शकणारही नाही  एक कप्पा आतला आहे तुझ्यासाठी  शुभ्र तेजस्वी निळाई झाक असलेला  एक तारा चमकला आहे तुझ्यासाठी नाव लाडाचे तुझे दररोज घेतो मी मी किती वेडाखुळा आहे तुझ्यासाठी  खूप काही आणले रानात गेल्यावर  गंधभरला मोगरा आहे तुझ्यासाठी सांग घालावा कसा मी बांध इच्छांना  पूर ह्रदयी दाटला आहे तुझ्यासाठी प्रमोद बेजकर

खूप काही राहिलेले,खूप काही भोगलेही  खूप अजुनी दंश ओले चंदनाच्या शुभ्र देही  खूप काही बोलताना खूप उरले मौन ओठी  गंधलेल्या त्या क्षणांची पाकळी उरली न देठी  खूप काही तू दिलेले घेतले नाही तरी मी   खूप जागी उसवलेली एक झोळी भरजरी मी  खूप वेळा तोल जावा,सावरावे पण कशाला   मोकळे झाल्याविणा का स्पर्श होतो चांदण्याला  खूप काही रुजत जावो,मी जरी खडकाळलेलो  मी दुभंगावे असे की मी जणू मातीस स्फुरलो   खूप काही खुपत राही,त्या कदाचित स्वप्नकाचा  पाय अडवी सारखा तो उंबरा असतो मनाचा  खूप आहे मी मनस्वी,खूप देहस्वी जशी तू   भान विसरुन शरण जातो,रोज घे माझा बळी तू   खूप आहे खूप नाही,कर वजाबाकी हवी तर  पान कोरे शेवटाला,तू हवे ते मांड उत्तर  प्रमोद बेजकर

ख्वाब रोशन है उस की झिलमिल से  कैसे कह दे मगर ये संगदिल से  बात होती है बस यहा लब से  कोई कहता नही है कुछ दिल से  ऐसी राहत न अबतलक थी कभी  जैसी पायी है आज कातिल से  रब को ढूंढू तो मै कहा ढूंढू  आदमी ही मिला है मुश्किल से  प्यार है चाह,थोडी नफरत भी  ये है रिश्ता हमारा मंझिल से  वो निशां ना मिटाये तेरा कभी  और उम्मीद कुछ न साहिल से  दिल तो बहला,मगर दिमाग कहे  उठ ही जाना है तुझ को मेहफिल से   प्रमोद बेजकर

स्थलांतरीत मजूरांवर ‘गुलजार’ यांनी लिहिलेली ही कविता मी स्वरबद्ध केली आहे. जरूर ऐका. अजब अंदाज से अब के खिजा आयी है वतन मे गिरे है पेडों की शाखो से सूखे हुए पत्ते हवा ने खूब बिखराया, उडाया अब के चमन मे गुलजार….Migrant…Covid 19

मिलना तो तय है,आज नही तो कल  दिल मे उजाले है यादों के झिलमिलते है पल... चकरा का चकरा का चक  दीवानों को उम्र की सीमा कैसे रोकेगी?  अपनी शरारत और बचपना देख वो हस लेगी  कुछ पन्ने कॅलेंडर के ना कभी पुराने है  दिल मे छुपा के रख्खे वो अनमोल खजाने है दिन वो सुहाने,याद जो आये दिल मे है हलचल.. चकरा का चकरा का चक  कहां कहां से आये थे हम कहां कहां पहुचे  फिर भी दोस्ती,भाईचारा कभी न हम भूले  मिलते है तब जश्न हमारा महफिल रंगीली  जैसे खुशियों की परिया है अपनी हमजोली  जान है जब तक यहां मिलेंगे,मिलेंगे फिर उपर... चकरा का चकरा का चक  डॅा.प्रमोद बेजकर

मी विसरतो विसरायचे,तेव्हाच आठवतेस तू  करतो वजा सा-यातुनी थोडी तरी उरतेस तू   वाळूतल्या सा-या खुणा,वाहून गेल्या सागरी  मागे न काही राहिले, बघतोच वळुनी मी तरी  कोजागिरीचा चंद्रही, येऊन मालवतेस तू.....  हातातला तू कवडसा,निसटून गेलेला पुन्हा  तू मृगजळाचा वायदा,माझ्या तहानेला पुन्हा  असतेस तू नसतेस तू, गुंता असा करतेस तू...  भलताच नाही हट्ट हा,भलतेच नाही मागणे  रात्रीस एकांती कधी तू माळ माझे चांदणे  आहे शहाणा मी तरी,वेडा खुळा म्हणतेस तू...  श्वासात तू,गात्रात तू, अस्तित्व हे झाले तुझे  आक्रोश हा पेशीतुनी, तू पाहिजे तू पाहिजे  ह्रदयातही ठोका तुझा, डोळ्यातुनी झरतेस तू...  करतो वजा सा -यातुनी थोडी तरी उरतेस तू  प्रमोद बेजकर